Κυριακή, 30 Μαΐου 2010

ΣΧΕΔΙΟ ΔΙΑΚΥΡΗΞΗΣ

ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΝΑΔΕΙΞΗ ΤΟΥ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΥΤΙΚΟΥ ΖΗΤΗΜΑΤΟΣ
ΤΗΣ Β.Δ. ΕΛΛΑΔΑΣ ΚΑΙ ΤΟ ΖΗΤΗΜΑ ΤΗΣ ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗΣ

ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ Ο ΕΧΤΡΟΣ ΣΟΥ;
Τον πεινασμένο, που σ' άρπαξε το τελευταίο ψωμί, σαν εχτρό τον αντιμετωπίζεις. Μα τον κλέφτη, που δεν πείνασε ποτέ του δεν ορμάς ν' αρπάξεις από το λαρύγγι. Μπέρτορλντ Μπρέχτ (1935)

Μέσα από διαφορετικούς δρόμους και σπρωγμένα από διαφορετικές αιτίες, ρεύματα μεταναστών από Ασία, Αφρική και Βαλκάνια εισέρχονται διαρκώς στην κοινωνική μας σφαίρα. Η Ελλάδα τα τελευταία χρόνια δέχεται ένα μεγάλο αριθμό μεταναστών, γεγονός που οφείλεται κατά κύριο λόγο στην γεωγραφική της θέση και τις πολιτικές επιλογές των κυβερνώντων της, μιας και αποτελεί ανατολικό σύνορο της Ευρώπης και πύλη εισόδου προς τη Δύση.
Η αδυναμία επιβίωσης σε περιοχές οικονομικά λεηλατημένες, οι πολεμικές επιχειρήσεις για την αφαίμαξη φυσικών και ανθρωπίνων πόρων, οι “αντι- τρομοκρατικές” εκστρατείες εμπάργκο ή και οι φυσικές καταστροφές, είναι μερικές από τις αιτίες της καταναγκαστικής φυγής όλο και περισσοτέρων ανθρώπων προς την Ευρώπη για την αναζήτηση ενός καλύτερου μέλλοντος.
Στους κάμπους της ΒΔ Ελλάδας (μανταρίνια, φράουλες, πορτοκαλεώνες) ή στα καπνοχώραφα της Αιτωλοακαρνανίας, μετά το ’90 εκατοντάδες μετανάστες, προερχόμενοι κυρίως από τις γειτονικές βαλκανικές χώρες, συνεισέφεραν και συνεισφέρουν τα μέγιστα στην αγροτική παραγωγή με ανασφάλιστη εργασία και μεροκάματα πείνας (εφόσον υπάρχουν) δίνοντας την ευκαιρία σε επιτήδειους να κερδοφορούν. Σήμερα, στις παραπάνω περιοχές, εκατοντάδες οικογένειες μεταναστών, ζουν και εργάζονται στους κλάδους των οικοδομών, της γεωργίας, της κτηνοτροφίας και του τουρισμού με όρους στυγνής εκμετάλλευσης.
Παρ’ όλα αυτά, τα κύματα εξαθλιωμένων που αναζητούν μια αξιοπρεπή ζωή δεν σταματούν ποτέ. Από το 2000 και μετά, το δεύτερο κύμα μεταναστών που καταφθάνει στην Ελλάδα προέρχεται κυρίως από χώρες της Ασίας και της Αφρικής. Αποτελούν αυτούς που δέχονται πλέον τη μεγαλύτερη ταξική\ εθνοφυλετική\ σεξιστική καταπίεση και το θεσπισμένο και διάχυτο κοινωνικό ρατσισμό. Όσοι δε επιλέγουν να φύγουν από τις χώρες τους, φεύγουν επειδή αυτές έχουν καταστεί αντικείμενο εκμετάλλευσης και λεηλασίας από τα δυτικά κράτη και τις πολυεθνικές που εδρεύουν σε αυτά.
Από την άλλη πλευρά, τα μεγάλα οικονομικά συμφέροντα και οι ίδιοι μηχανισμοί κερδοφορίας που ευθύνονται για την δημιουργία και τον πολλαπλασιασμό των καραβανιών των σύγχρονων φυγάδων, έρχονται να τους αποδώσουν τον χαρακτηρισμό «παράνομοι».
Όσοι λοιπόν καταφέρνουν και επιβιώνουν από νάρκες και πνιγμούς, φθάνουν στην Ελλάδα περνώντας από σύγχρονα σκλαβοπάζαρα πληρώνοντας αντίτιμο για τη ζωή τους και τότε είναι που έρχονται αντιμέτωποι με την ίδια την κόλαση. Καθημερινός ρατσισμός, εξευτελισμός της ανθρώπινης υπόστασης, ταπείνωση και φοβοκρατία, προπαγάνδα των ΜΜΕ για την εγκληματικότητα των “ξένων”, δολοφονίες κρατικές ή “εργατικά ατυχήματα”, μαύρη εργασία, ώθηση των γυναικών στην πορνεία αλλά και γενικότερη σεξιστική εκμετάλλευση, επιχειρήσεις-σκούπα, στρατόπεδα συγκέντρωσης, απελάσεις, σύγχρονη δουλεία υπό καθεστώς ομηρίας, χωρίς ασφάλιση… σε μια χώρα όπου η μεταναστευτική πολιτική κυριαρχείται από την ιδέα των γκρίζων ζωνών της Ευρώπης-φρούριο, και σε βαθμό που χωρικά και υδάτινα σύνορα φυλάσσονται επί 24ώρου βάσεως.
Έτσι και στην Ηγουμενίτσα, πόλη με λιμάνι άρα και βασική πύλη εξόδου προς τη Δύση, μετανάστες από διαφορετικούς τόπους και διαφορετικές κουλτούρες καταφθάνουν, ψάχνοντας αγωνιωδώς την κατάλληλη στιγμή για τη φυγή τους από τη χώρα, για τον υποτιθέμενο παράδεισο της κεντρικής Ευρώπης.
Αυτή τη στιγμή γύρω στα 650 άτομα (μετανάστες) -με σοβαρές ασθένειες (χρόνια αναπνευστικά προβλήματα, σακχαρώδη διαβήτη, ψώρα, κ.α.) αλλά και σοβαρά τραύματα- περιφέρονται στην πόλη, ζώντας ανά ομάδες σε πρόχειρους αυτοσχέδιους καταυλισμούς στα γύρω δασύλλια, στερούμενοι ιατροφαρμακευτικής περίθαλψης, τροφής, ρουχισμού αλλά και στοιχειώδους υγιεινής . Μαζί με αυτούς που στοιβάζονται σε άθλιους χώρους κράτησης, υπό άθλιες συνθήκες, ο αριθμός φαίνεται να ξεπερνάει κατά καιρούς τους 700.
Το ζήτημα των μεταναστών αρχίζει να αποτελεί ένα μείζον θέμα για την μικρή κοινωνία της πόλης και των περιχώρων της Ηγουμενίτσας άλλα όπως και στις υπόλοιπες πόλεις η αντιμετώπιση του «προβλήματος» από την κρατική και πολιτική εξουσία είναι σαφής : Μετά την δολοφονία του Κούρδου μετανάστη Αριβάν Οσμάν Αμπντουλάχ, πατέρα δύο παιδιών, 3-4-2009, από λιμενικούς αστυνομικούς της Ηγουμενίτσας (η υπόθεση έχει πάρει τον αργό δρόμο της «δικαιοσύνης», η πολιτική ευθύνη είναι κάτι που όλοι γνωρίζουν μα κανείς δεν την αναλαμβάνει και οι φυσικοί υπεύθυνοι παραμένουν ελεύθεροι και πληρώνονται από το κράτος για την προστασία των πολιτών!), πλήθος γεγονότα που αποδεικνύουν την αντιμετώπιση των προσφύγων ως ανθρώπων δεύτερης διαλογής, ακολουθούν : Εισβολές αστυνομικών στους πρόχειρους καταυλισμούς των μεταναστών και κάψιμο των ελάχιστων προσωπικών τους αντικειμένων, μαζικές συλλήψεις, προσαγωγές και ξυλοδαρμοί μεταναστών, επιθέσεις αστυνομικών και λιμενικών σκύλων, νυχτερινά ανθρωποκυνηγητά... όλα αυτά είναι γεγονότα που δεν πρέπει να μείνουν αναπάντητα. Σε μια εποχή που η οικονομική τρομοκρατία των περικοπών μισθών και συντάξεων, των μαζικών απολύσεων και της καταπάτησης των ασφαλιστικών δικαιωμάτων, συμπληρώνεται με την πολιτική τρομοκρατία των εισβολών σε κοινωνικά στέκια, των διώξεων αγωνιστών, της στοχοποίησης κοινωνικών χώρων, των προληπτικών προσαγωγών, των συνεχών επιθέσεων των ΜΑΤ στις διαδηλώσεις, της βάρβαρης ρίψης χημικών και των χαλκευμένων διώξεων σε βάρος εργαζομένων και νέων.
Αλληλέγγυοι και αλληλέγγυες κάτοικοι της Ηγουμενίτσας, αλλά και των γύρω νομών έχουμε κάνει ένα πρώτο βήμα ως ένδειξη της έμπρακτης στήριξής μας στους μετανάστες, έχοντας αναπτύξει σχέσεις με τους ανθρώπους αυτούς, με τακτικές επισκέψεις στους καταυλισμούς τους και μοίρασμα υλικού πρώτης ανάγκης (ρούχα, τρόφιμα), άλλα και παρέχοντας στοιχειώδη ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Σε αντίθεση με τους θεσμικούς αρμόδιους φορείς που μετακυλούν άλλο ένα πρόβλημα προς επίλυση στη τοπική κοινωνία (κυρίως του Λαδοχωρίου) που δείχνει να έχει φτάσει στα όριά της .
Σημαντικό γεγονός που άγγιξε την τοπική κοινωνία ήταν η διοργάνωση μιας μεγάλης για τα δεδομένα της πόλης αντιρατσιστικής πορείας, πριν περίπου τρεις μήνες. Σε εποχές πτώσης αξιών, την ώρα που η φτώχεια και η ανεργία έρχεται και στη δική μας γειτονιά, πλήτωντας κυρίως τους νέους, όλοι μας καταλαβαίνουμε πως αν δεν δραστηριοποιηθούμε σύντομα, αύριο δεν θα ψάχνουν στα σκουπίδια μόνο οι νεαροί μετανάστες & πρόσφυγες.
Για τους λόγους αυτούς, προχωρήσαμε στη δημιουργία της Αντιρατσιστικής Κίνησης Ηγουμενίτσας για την αλληλεγγύη στους Μετανάστες και τους Πρόσφυγες της περιοχής μας και με συντονισμό και διαρκή επαφή, με συναφείς συλλογικότητες θα επιδιώκουμε να αναδεικνύουμε το μεγάλο κοινωνικό μεταναστευτικό ζήτημα της Β.Δ. Ελλάδας. Κυρίως με δράσεις και εκδηλώσεις αλληλεγγύης, αφήνοντας τις επί μέρους πολιτικές διαφορές και στείρες αντιπαραθέσεις. Με τη στόχευση ότι η κίνηση αυτή θα είναι και η απάντηση στο ρατσισμό, την εκμετάλλευση και στους εχθρούς της ελευθερίας, είναι ανοιχτή σε όποιον θέλει να συμμετάσχει με την παραδοχή πως ο χαρακτήρας της είναι αντιιεραρχικός, αντικομματικός, αδιαμεσολάβητος, μακριά από ιδιοτέλειες ατομικές ή Μ.Κ.Ο., και λειτουργεί με όρους αυτοοργάνωσης και συνδιαμόρφωσης των κοινών δράσεων και παρεμβάσεων.
Για όλα τα υπόλοιπα ζητήματα που θα αναδείξει αυτή μας η πρωτοβουλία και για το πώς θα εξελιχθεί, δεν μπορούμε προς το παρόν να κάνουμε προβλέψεις, γιατί όσο υπάρχουν πόλεμοι, πρόσφυγες, σύνορα, εκμετάλλευση και συμφέροντα, θα πρέπει κι εμείς να δείχνουμε ενδιαφέρον και αλληλεγγύη για τους αναξιοπαθούντες συνανθρώπους μας και να στοχεύουμε στις αιτίες που θέλουν τους ανθρώπους αόρατους και λαθραίους και όχι ορατούς και αξιοπρεπείς.

Τετάρτη, 26 Μαΐου 2010

Δευτέρα 24/5 : Μοίρασμα τροφίμων στους μετανάστες - Παρασκευή 28/5, ώρα 20:00 : Συνεύλευση της Αντιρατσιστικής Κίνησης στα ΤΕΙ

Μετά από επικοινωνία με μετανάστες και πρόσφυγες της περιοχής μας, τους επισκεφθήκαμε την Δευτέρα το απόγευμα και τους μοιράσαμε τρόφιμα που είχαμε διαθέσιμα. Μαζί μας ήταν και φίλοι από αλληλλέγγυες συλογικότητες από Γιάννινα και Κέρκυρα.
Οι μετανάστες μας περίμεναν υπομονετικά και μπορέσαμε να μοιράσουμε σε όλους όσους προσήλθαν από κάποιο είδος ξηρής τροφής (μακαρόνια, ρύζι, φακές και λίγο λάδι).
Διαπιστώσαμε πως αρκετοί κάτοικοι του Λαδοχωρίου τους βοηθούν συνειδητά, αφήνοντας σε σημεία που μπορούν να βρουν σακκούλες με τρόφιμα ή ρούχα. Το πρόβλημα της σίτισης και της ατομικής τους καθαριότητας είναι οξύ και δημιουργεί εύλογα ερωτηματικά :

Έγινε προσπάθεια εξεύρεσης από τους αρμόδιους φορείς, οικονομικών πόρων για το σκοπό αυτό ;

Αν ναι, μέχρι που έφτασαν οι πόροι αυτοί ;

Γιατί δεν αξιοποιεί ο Δήμος, η Νομαρχία, ο ΟΛΗΓ, η Περιφέρεια και ο Ερυθρός Σταυρός τις αντίστοιχες υποδομές και υπηρεσίες τους κοινωνικής πρόνοιας που υπάρχουν κοντά στο λιμάνι ;

Ο Νόμος που λέει πως είναι παράνομοι και λαθραίοι, σε μια εποχή πτώσης αξιών, είναι πάνω από το αίσθημα ηθικής, δικαίου και αλληλεγγύης που δείχνουν οι απλοί πολίτες ;

Όλοι όσοι έχουν παιδιά στην εφηβεία, πως αισθάνονται όταν συναντούν τους 16χρονους, 18χρονους ή 20χρονους πρόσφυγες από Σομαλία, Σουδάν, Ιράκ, Αφγανιστάν ή Παλαιστίνη;

Παρασκευή, 21 Μαΐου 2010

ΑΝΘΡΩΠΟΙ ΨΑΧΝΟΥΝ ΣΤΑ ΣΚΟΥΠΙΔΙΑ

Δείχνει να έχει αυξηθεί τον τελευταίο καιρό ο πληθυσμός των μεταναστών που καταφθάνουν στην Ηγουμενίτσα με στόχο να επιχειρήσουν το ταξίδι για Ιταλία.
Μοιάζει να έχει επίσης αυξηθεί και η μη οργανωμένη αλληλεγγύη του τοπικού πληθυσμού, αν και αρκετοί δυσφορούν έντονα γιατί οι μετανάστες και πρόσφυγες κυκλοφορούν στην πόλη και από αόρατοι γίνονται σιγά-σιγά ορατοί.
Ιδιαίτερο πρόβλημα επιβίωσης φαίνεται να αντιμετωπίζουν ορισμένοι πρόσφυγες που παραμένουν για μεγάλο χρονικό διάστημα στην Ηγουμενίτσα. Δυστυχώς ένας άνθρωπος που δεν σιτίζεται και δεν πλένεται συνηθίζει να ζει με τη βρωμιά.
Οι τοπικοί άρχοντες μοιάζει να ασχολούνται με τα προεκλογικά της αυτοδιοίκησης και έτσι ακόμα ένα πρόβλημα μετατίθεται προς επίλυση στην τοπική κοινωνία.
Εκφράζοντας το παράπονό του, ότι στην Ηγουμενίτσα οι Σομαλοί πρόσφυγες πεινούν και υποφέρουν, περισσότερο από τους άλλους μετανάστες εξ‘ αιτίας του χρώματος του δέρματός τους 18χρονος Σομαλός μας είπε : “I do not steal, I’m not a thief, I don’t fuck, I pray to God every day. Why people don’t like me ?”

Τρίτη, 18 Μαΐου 2010

Καραβάνια Σομαλών στο άλσος της Ηγουμενίτσας…


Αναδημοσίευση από : http://www.e-igoumenitsa.gr/
Δευτέρα, 17 Μάιος 2010 07:50
Τεράστιο είναι το πρόβλημα των λαθρομεταναστών που καταφτάνουν με κάθε μέσο στην Ηγουμενίτσα, προκειμένου να βρουν τρόπο για να συνεχίσουν το ταξίδι τους από το λιμάνι. Το τελευταίο διάστημα, καραβάνια Σομαλών, έχουν πλημμυρίσει την πόλη, με πολλούς από αυτούς να έχουν στήσει πρόχειρους καταυλισμούς μέσα στο αλσύλιο. Διαβιούν σε τριτοκοσμικές συνθήκες και πολύ συχνά οι φωτιές που ανάβουν για να μαγειρέψουν πρόχειρα ή για να ζεσταθούν απειλούν το δάσος και την πόλη. Την ημέρα κυκλοφορούν στους δρόμους, ψάχνοντας για τον άρτο τον επιούσιο και συχνά υποχρεώνονται να κλέψουν για να καταφέρουν να ζήσουν.
«Πολλές φορές είναι επικίνδυνοι. Κυκλοφορούν κατά ομάδες στους δρόμους και ζουν σαν αγρίμια στο δάσος», λένε οι κάτοικοι της Ηγουμενίτσας.
Ο Δήμαρχος της πόλης Θωμάς Πιτούλης, σημειώνει ότι το πρόβλημα είναι τεράστιο και τονίζει ότι δύο φορές που επρόκειτο να επισκεφθεί την περιοχή ο Υφυπουργός Προστασίας του Πολίτη Σπύρος Βούγιας, ώστε να αναζητηθεί λύση και τις δύο η επίσκεψη αναβλήθηκε. «Παρά την προσπάθεια των αρμοδίων υπηρεσιών η κατάσταση είναι τραγική. Κανένας δεν αποφασίζει τι πρέπει να γίνει και στο τέλος θα κινδυνεύουμε εμείς να χαρακτηριστούμε ρατσιστές» υπογράμμισε ο κ. Πιτούλης.

Kαι μια απάντηση από μέλος της Αντιρατσιστικής Κίνησης...

Σαν τακτική αναγνώστρια του e-igoumenitsa θα ήθελα να πω δυο λόγια για το άρθρο στις 17/5/2010 «Καραβάνια Σομαλών στο άλσος της Ηγουμενίτσας…» .
Ως δημότις Ηγουμενίτσας, εδώ και αρκετά χρόνια και ως μάχιμος γιατρός στη Θεσπρωτία οφείλω να επισημάνω ότι το πρόβλημα με τους πολιτικούς πρόσφυγες και μετανάστες δεν είναι καινούργιο στην περιοχή. Έχουν γίνει προσπάθειες επίλυσης με μορφή «σκούπας» χωρίς αποτέλεσμα, γιατί όσοι και να μαζεύονται, άλλοι τόσοι επανέρχονται, διεκδικώντας το όνειρο για μια καλύτερη ζωή. Απ’ ότι φαίνεται δεν είναι κάτι που μπορεί να επιλυθεί κεντρικά από την Αθήνα (κ. Βούγιας κλπ) αλλά θα πρέπει οι τοπικοί φορείς να δείξουν ευαισθησία στα καθημερινά προβλήματα που προκύπτουν από την παρουσία των μεταναστών. Στις πολλαπλές επισκέψεις που έχω κάνει εθελοντικά σαν γιατρός στους πρόχειρους καταυλισμούς τους, συνάντησα ανθρώπους ευγενέστατους και ευγνώμονες για όποια βοήθεια τους προσφέρεται, πρόθυμοι να βοηθήσουν οι ίδιοι σε ότι τους ζητηθεί. Ποτέ δεν αντιλήφθηκα κάποια επικινδυνότητα και περιθωριοποιημένη συμπεριφορά. Σε έκκλησή μου προς τον Ερυθρό Σταυρό να παρέχει στο κτίριό του χώρο ιατρείου για τους ανθρώπους αυτούς, έλαβα αρνητική απάντηση, χωρίς να μου αναφερθεί ο λόγος. Επίσης θα μπορούσε να βρεθεί από τον Δήμο ένας χώρος να πλένονται . Ακόμα και για την σίτισή τους με καλή θέληση θα μπορούσε κάτι να γίνει, χωρίς να αναγκάζονται να ψάχνουν για φαγητό στα σκουπίδια. Ασφαλώς ένας άνθρωπος που δεν σιτίζεται και δεν πλένεται καταντά αγρίμι και συνηθίζει να ζει με τη βρωμιά. Ως γιατρός και μέλος της Αντιρατσιστικής Κίνησης Ηγουμενίτσας κάνω έκκληση σε όλους μας, να δείξουμε μεγαλείο ψυχής στους συχνά νεαρούς ή ανήλικους μετανάστες, τους οποίους η ζωή τους αδίκησε, στέλνοντάς τους σε ξένους τόπους, λόγω εμπόλεμων καταστάσεων στις πατρίδες τους.
Πολυξένη Ανδρεάδου
Γενικός Ιατρός

ΥΓ Για τη φωτογραφία που συνοδεύει το κείμενο, έχω να παρατηρήσω πως οι εικονιζόμενοι πρόσφυγες μοιάζουν περισσότερο με ανήλικους Αφγανούς, παρά με Σομαλούς.

Δευτέρα, 17 Μαΐου 2010

Πτώση μετανάστη από οροφή νταλίκας

Στο νοσοκομείο Φιλιατών νοσηλεύεται με κατάγματα στο χέρι, τα πλευρά και τον κόκυγκα 25χρονος πρόσφυγας, που αναφέρει ότι έπεσε από την οροφή νταλίκας όπου είχε καταφύγει.
Το ατύχημα συνέβει τα ξημερώματα της Πέμπτης 13/5 και η αποθεραπεία αναμένεται να διαρκέσει τουλάχιστον ενάμιση μήνα.

Παρασκευή, 14 Μαΐου 2010

Συλλήψεις διακινητών στο λιμάνι



Αναδημοσίευση από : www.e-igoumenitsa.gr
Τετάρτη, 12 Μάιος 2010 13:01
Συλλήψεις δουλεμπόρων χθες στο λιμάνι της Ηγουμενίτσας

Συνελήφθη, χθες στις 20.00, στο λιμάνι εξωτερικού Ηγουμενίτσας, από προσωπικό της Λιμενικής Αρχής, 46χρονος αλλοδαπός οδηγός Ι.Χ.Ε. οχήματος, διότι μετέφερε έναν αλλοδαπό, χωρίς νόμιμα έγγραφα, με σκοπό την παράνομη έξοδό του από τη χώρα, ο οποίος επίσης συνελήφθη.
Ακόμη, χθες στις 19.00, στο ίδιο λιμάνι, συνελήφθη από προσωπικό της Λιμενικής Αρχής, 53χρονος οδηγός φορτηγού οχήματος με επικαθήμενο, διότι διαπιστώθηκε ότι μετέφερε σε ειδικά διαμορφωμένη κρύπτη, 16 αλλοδαπούς, χωρίς νόμιμα έγγραφα, με σκοπό την παράνομη έξοδό τους από τη χώρα, οι οποίοι επίσης συνελήφθησαν. Προανακρίσεις, κατά την αυτόφωρη διαδικασία, διενεργούνται από το Κεντρικό Λιμεναρχείο Ηγουμενίτσας, ενώ τα δυο οχήματα κατασχέθηκαν.

Τετάρτη, 12 Μαΐου 2010

Η αποστολή της Κυριακής 9/5

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 9/5, αποστολή αλληλεγγύης στους μετανάστες και πρόσφυγες της περιοχής μας. Τους επισκεφθήκαμε κοντά στο χώρο διαμονής τους και τους μοιράσαμε ρούχα και τρόφιμα. Η υγειονομική μας ομάδα ενισχυμένη με 2 νοσηλεύτριες εξέτασε περίπου 60 από αυτούς και τους έδωσε φαρμακευτική αγωγή όπου επιβαλλόταν. Την βοήθησαν στο έργο της κάποιοι από τους μετανάστες και μέλη της κίνησης που μετέφραζαν αραβικά και γαλλικά. Τα υπόλοιπα μέλη της κίνησης συζήτησαν με τους μετανάστες για τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν στην καθημερινότητά τους. Από τη συζήτηση βγήκαν χρήσιμα συμπεράσματα για τις πρακτικές και στάσεις των αρχών αλλά και των μεταναστών. Γενικό συμπέρασμα ότι η κίνησή μας σταθεροποιώντας τις δράσεις της, τυγχάνει αποδοχής και εκτίμησης από όλες τις εμπλεκόμενες ομάδες ανθρώπων που αντιλαμβάνονται την παρουσία της.

Ο πληθυσμός των μεταναστών που προσήλθε, ήταν αρκετά ανανεωμένος με νέες ομάδες κυρίως από Βόρειο Αφρική. Όλοι τους ανταπέδωσαν με χειροκροτήματα, ευγένεια και δύναμη ψυχής την μικρή ηθική & υλική στήριξη της Κίνησης. Στην δράση συμμετείχαν και φίλοι από τα Γιάννινα που προσέφεραν ρούχα και τρόφιμα. Επίσης ευχαριστούμε τα άτομα από την Ηγουμενίτσα και τις συλλογικότητες από Αθήνα, Αγρίνιο, Τρίκαλα, Γιάννινα και άλλες περιοχές της Ελλάδας που προσέφεραν υλικό ιματισμού, φάρμακα και τρόφιμα.

Θέτουμε σαν στόχο την δημιουργία έδρας που θα λειτουργεί σαν κοινωνικό στέκι, τόπος αναφοράς και αντιμετώπισης προβλημάτων των μεταναστών, παρ’ όλο που η Ηγουμενίτσα παρουσιάζει την ιδιαιτερότητα ότι οι περισσότεροι πρόσφυγες την βλέπουν σαν προσωρινό τόπο διαμονής και οραματίζονται τη φυγή τους για την κεντρική Ευρώπη.

Σε πείσμα όσων μας προτρέπουν να τα παρατήσουμε και να κάτσουμε σπίτι μας παρακολουθώντας στην TV τις αναγγελίες για τον επικοινωνιακό πόλεμο που θα ξεκινήσει κατά της διαφθοράς, η οποία και εδώ, στη μικρή μας πόλη με το μεγάλο λιμάνι καλά κρατεί, δηλώνουμε πως θα συνεχίσουμε τη δράση μας με αποστολές αλληλεγγύης στους αναξιοπαθούντες πρόσφυγες της περιοχής μας και ενημερώσεις σε στέκια και συναφείς κοινωνικούς χώρους. Επισημαίνουμε την δικτύωση και την παρουσία μελών της κίνησης μας, για το σκοπό αυτό τον τελευταίο μήνα σε όλη την Ελλάδα (Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Αγρίνιο, Γιάννινα, Κέρκυρα, Ρέθυμνο, Χανιά).

Τελειώνοντας οφείλουμε να καταδικάσουμε τις καταστροφές από επιθέσεις αστυνομικών και ρατσιστών προβοκατόρων σε κοινωνικά στέκια και προοδευτικούς χώρους και να εκφράσουμε την συμπαράστασή μας στους πληγέντες, έστω από μακριά. Θα απαντήσουμε συνολικά σαν αντιρατσιστικό κίνημα με επόμενες συλλογικές δράσεις ξανατονίζοντας πως τα κοινωνικά ζητήματα δεν επιλύονται με πολιτικές καταστολής και βίας. Αντίθετα τέτοιες ενέργειες απαξιώνουν ακόμα περισσότερο στα μάτια της κοινωνίας τους φυσικούς αυτουργούς τους και τους ηθικούς πολιτικούς καθοδηγητές τους.