Η ΣΥΜΜΕΤΟΧΗ ΤΗΣ ΧΩΡΑΣ ΜΑΣ ΣΤΗ ΣΦΑΓΗ ΤΩΝ ΑΜΑΧΩΝ ΤΗΣ ΛΙΒΥΗΣ ΕΧΕΙ ΤΕΡΑΣΤΙΟ ΗΘΙΚΟ ΚΑΙ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ ΚΟΣΤΟΣ !

του ΧΡΗΣΤΟΥ ΚΑΠΟΥΤΣΗ (Δημοσιεύτηκε στο περιοδικό ''Πολιτικά Θέματα'', 21 Απριλίου 2011). Σε δυσθεώρητα ύψη ανέρχεται το κόστος των στρατιωτικών επιχειρήσεων του ΝΑΤΟ και της «συμμαχίας των προθύμων κρατών» εναντίον της Λιβύης. Και επειδή το ΝΑΤΟ δεν διαθέτει αυτοτελώς οικονομικούς πόρους, ούτε καν προϋπολογισμό προκειμένου να καλύψει το κόστος των επιχειρήσεων, τα κράτη που συμμετέχουν καταβάλουν το αντίτιμο της συμμετοχής τους, από τους Εθνικούς Προϋπολογισμούς.

350.000 ΕΥΡΩ ΤΗ ΜΕΡΑ ΤΟ ΚΟΣΤΟΣ ΕΛΛΗΝΙΚΗΣ ΣΥΜΜΕΤΟΧΗΣ !

Η χώρα μας συμμετέχει ενεργά («υποστηριχτικά» κατά τον ΥΠΕΘΑ Ε. Βενιζέλο) στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Η Ελληνική Κυβέρνηση έχει δεσμευτεί να διαθέσει συγκεκριμένα: ένα ιπτάμενο ραντάρ που θα επιτηρεί τον εναέριο χώρο της Λιβύης αλλά και ευρύτερα τη κεντρική Μεσόγειο, ένα ελικόπτερο Superpuma για έρευνα και διάσωση, μια φρεγάτα με το ελικόπτερο της, η οποία κάνει ήδη περιπολίες νοτιοδυτικά της Κρήτης και πλέει μέχρι στα ανοιχτά του κόλπου της Σύρτης, συμμετέχοντας στον ναυτικό αποκλεισμό της Λιβύης.
Το ελληνικό αεροσκάφος ΑΣΕΠΕ, ένα ιπτάμενο ραντάρ στοιχίζει 8 χιλιάδες ευρώ την ώρα. Το διαθέτουμε 5 ώρες τη μέρα στο ΝΑΤΟ για να επιτηρεί τον ουρανό της Λιβύης. Συνεπώς, κοστίζει στο Ελληνικό Δημόσιο 40 χιλιάδες ευρώ τη μέρα.
Το κόστος της Ελληνικής συμμετοχής σύμφωνα με επίσημη ανακοίνωση του ΥΠΕΘΑ είναι 7 εκατομμύρια ευρώ το μήνα, δηλαδή περίπου 230 χιλιάδες ευρώ τη μέρα. Η εκτίμηση αυτή θεωρείται από αρμόδιους παράγοντες του Υπουργείου Εθνικής Άμυνας ως ιδιαίτερα μετριοπαθής, καθώς θεωρείται ότι είναι πιο ρεαλιστικό να υπολογιστεί το κόστος σε περίπου 10,5 εκατομμύρια ευρώ το μήνα. Δηλαδή 350 χιλιάδες ευρώ τη μέρα κοστίζει η ελληνική συμμετοχή στις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη και μάλιστα, υπό ομαλές συνθήκες! Αν οι επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη διαρκέσουν ένα 6μηνο, τότε , ο κρατικός προϋπολογισμός θα επιβαρυνθεί με 50-60 εκατομμύρια ευρώ.
Όμως πέρα από το οικονομικό κόστος, υπάρχει και το ηθικό.
Συμμετέχουμε ως Ελλάδα, έστω «υποστηριχτικά», στη σφαγή των αμάχων κατοίκων της Λιβύης, θύματα των λανθασμένων στοχεύσεων των νατοϊκών βομβαρδιστικών. Ίσως, εμείς οι πολιτισμένοι, αλλά και πολεμοχαρείς Δημοκράτες της Δύσης, τα μέλη της κραταιής Ατλαντικής Συμμαχίας, θα πρέπει κάποτε να απολογηθούμε και στις οικογένειες των θυμάτων, εκείνων που προκάλεσαν οι βόμβες των νατοϊκών μαχητικών αεροσκαφών που απογειώθηκαν και από τις βάσεις της Σούδας, του Ακτίου και του Αράξου.
Χωρίς διάθεση λαϊκισμού, η Ελλάδα που βρίσκεται στη δίνη μιας δεινής οικονομικής κρίσης, υποχρεούται να αφαιρεί πόρους από την Υγεία, την Παιδεία και την Άμυνα, προκειμένου να χρηματοδοτήσει τις στρατιωτικές επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη. Με ποιο αντάλλαγμα; Μήπως το ΝΑΤΟ μας παρέχει ασφάλεια από την βασική απειλή για τον Ελληνισμό (Ελλάδα και Κύπρος) , που είναι η τουρκική επιθετικότητα; ΟΧΙ είναι η απάντηση ...
Ελπίζω να έχουμε διαπραγματευτεί αρκούντως τη συμμετοχή μας στις επιχειρήσεις του ΝΑΤΟ στη Λιβύη, ώστε να προκύψουν και κάποια οφέλη για τα Εθνικά μας συμφέροντα. Διαφορετικά...

30 ΕΚΑΤΟΜΜΥΡΙΑ ΕΥΡΩ ΤΟ ΧΡΟΝΟ ΚΟΣΤΙΖΕΙ Η «ΠΑΡΟΥΣΙΑ» ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΑΣ ΣΕ ΑΦΓΑΝΙΣΤΑΝ ΚΑΙ ΚΟΣΣΟΒΟ

Η Ελλάδα συμμετέχει σε δύο ακόμη πολυεθνικές στρατιωτικές αποστολές, στο Αφγανιστάν και το Κόσσοβο. Στο Αφγανιστάν συμμετέχουμε με έναν ενισχυμένο Λόχο Μηχανικού, περίπου 140 άτομα. Επισήμως, το κόστος της παρουσίας των ελλήνων στρατιωτικών στο Αφγανιστάν (ΕΛ.Δ.ΑΦ) είναι 5 εκατομμύρια ευρώ για το 2010. Και τι κάνουν οι έλληνες στρατιωτικοί στο Αφγανιστάν; Απολύτως τίποτα! Είναι κλεισμένοι σε ένα στρατόπεδο στο αεροδρόμιο της Καμπούλ και βλέπουν δορυφορική τηλεόραση! Είναι γνωστό, ότι η ΕΛ.Δ.ΑΦ δεν μετέχει στις στρατιωτικές δραστηριότητες της πολυεθνικής στρατιωτικής δύναμης (ISAF), που καθημερινά δίνει σκληρές και φονικές μάχες με τους Ταλιμπάν στο Αφγανιστάν.
Επίσης η Ελλάδα διαθέτει ισχυρή στρατιωτική δύναμη (δύο Μηχανοκίνητα Τάγματα) στο Κόσσοβο. Από τον προϋπολογισμό του ΥΠΕΘΑ εκταμιεύτηκε το 2010 το ποσό των 25 εκατομμυρίων ευρώ, για τις ανάγκες της Ελληνικής Στρατιωτικής Δύναμης Κοσσόβου (ΕΛ.ΔΥ.ΚΟ). Είναι γνωστό ότι από το 2006 έχουν εκλείψει οι λόγοι διατήρησης ισχυρής στρατιωτικής δύναμης της Ελλάδας στο Κόσσοβο! Αφγανιστάν και Κόσσοβο λοιπόν, κοστίζουν 30 εκατομμύρια ευρώ το χρόνο στην πολλαπλώς χρεοκοπημένη Ελλάδα!
Αναλυτικά: http://christoskapoutsis.blogspot.com/2011/04/350.html

Διερεύνηση διοργάνωσης Νο Border Camp

Από τον τοπικό τύπο : Ένταση διαρκείας στο λιμάνι (της Β. Γκόρου) www.vdella.com/2011-01-29-09-21-07/1924-2011-04-09-11-41-16.html

Η Αντιρατσιστική Πρωτοβουλία Ηγουμενίτσας απευθύνει ανοιχτή πρόσκληση προς τις αντιρατσιστικές και λοιπές συναφείς συλλογικότητες και πρωτοβουλίες απ’ όλη την Ελλάδα (καθώς και σε όποιον άλλο ενδιαφέρεται) για προπαρασκευαστική συνάντηση, με σκοπό τη διερεύνηση της δυνατότητας διοργάνωσης No Border Camp στην Ηγουμενίτσα. Η συνάντηση προτείνεται να πραγματοποιηθεί το Σάββατο 7/5 και ώρα 19:00 στον χώρο των ΤΕΙ στην Ηγουμενίτσα. Οι δράσεις και παρεμβάσεις που θα συζητηθούν προτείνεται να έχουν τα εξής χαρακτηριστικά : α) να είναι φιλικές στην τοπική κοινωνία για ζητήματα συμβίωσης ντόπιων και μεταναστών, θέτοντας στους αρμόδιους φορείς το δικαίωμα των μεταναστών στη δημόσια υγεία και υγιεινή και στο δήμο (στα πλαίσια της πρότασής του) τη λειτουργία σταθερής δομής ανοιχτής φιλοξενίας. β) να έχουν αίτημα αιχμής τη κατάργηση της συνθήκης Δουβλίνο ΙΙ, ανοιχτά σύνορα. γ) να καταδικάζουν την ακραία καταστολή και τις απαράδεκτες συνθήκες κράτησης.

Ηγουμενίτσα: Οι πρώτες μέρες του Απρίλη

Πραγματοποιήθηκε την Κυριακή 3 Απριλίου αποστολή αλληλεγγύης στους μετανάστες και πρόσφυγες της περιοχής μας. Τους επισκεφθήκαμε κοντά στο χώρο διαμονής τους και τους μοιράσαμε ρούχα και τρόφιμα. Από το υπαίθριο ιατρείο κοινωνικής αλληλεγγύης πέρασαν περίπου 120 άτομα και έλαβαν φαρμακευτική αγωγή όταν χρειαζόταν. Στα φάρμακα συνεισέφεραν πρωτοβουλιακά ευαισθητοποιημένοι φαρμακοποιοί της περιοχής μας. Παρατηρώντας τη σύνθεση των μεταναστών, οφείλουμε να επισημάνουμε πως οι εξεγέρσεις στη Βόρεια Αφρική, έχουν φέρει και στην Ηγουμενίτσα πολλούς μετανάστες από εκείνες τις περιοχές. Επίσης υπάρχουν και πρόσφυγες από το Μπαγκλαντές, Πακιστάν και Ινδία καθώς και αρκετοί ανήλικοι (κυρίως Αφγανοί), ενώ τα αποτελέσματα από τις διαμάχες μεταξύ διαφορετικών εθνοτικών ομάδων για την κυριαρχία των προσβάσεων στο λιμάνι ήταν φανερές. Εν τω μεταξύ την προηγούμενη μέρα (2/4) ολοκληρώθηκε επιτυχώς η μεταφορά του 11χρονου Αφγανού (θύματος βιασμού) και του δεκαεξάχρονου αδερφού του σε κέντρο φιλοξενίας ανηλίκων. Στην προσπάθεια αυτή συνέβαλαν μέλη της πρωτοβουλίας μας, αλλά και άτομα και συλλογικότητες απ’ όλη τη χώρα. Οι αρμόδιες αρχές διαβεβαίωσαν ότι τα παιδιά θα έχουν κοινωνική, ψυχολογική και ιατρική στήριξη. Η όλη διαχείριση του παραπάνω περιστατικού από τις αρμόδιες αρχές, η διαμονή του στα κρατητήρια με άλλους ανηλίκους, (οι οποίοι σε λίγο θα ξανααφεθούν ελεύθεροι, μια και οι θέσεις στα κέντρα φιλοξενίας ανηλίκων είναι περιορισμένες) και η άρνηση κάποιων κέντρων φιλοξενίας να τον δεχθούν, (πιθανά επηρεασμένοι από φήμες, πως είχε λοιμώδες νόσημα), ξαναφέρνουν στο προσκήνιο το ζήτημα της ανυπαρξίας κοινωνικού κράτους με ανθρώπινο πρόσωπο. Οι φιλότιμες προσπάθειες ολίγων έντιμων λειτουργών του, είναι δυστυχώς σταγόνα στον ωκεανό. Όπως έχουμε και άλλοτε αναφέρει το φαινόμενο συγκέντρωσης πληθυσμών εξαθλιωμένων μεταναστών και προσφύγων, θα παρουσιάσει αυξητικές τάσεις το επόμενο διάστημα εφόσον οι πυρηνικές, περιβαλλοντικές και φυσικές καταστροφές δημιουργούν νέα κύματα προσφύγων. (Σε δημοσιεύματα στον τοπικό τύπο αναφέρονται εκτιμήσεις πως ο αριθμός τους το καλοκαίρι θα φτάσει τους 3.000.) Επίσης όσο θα συνεχίζονται οι στρατιωτικές επεμβάσεις σε γειτονικές χώρες, τόσο τα κύματα προσφύγων προς την Ευρώπη θα αυξάνονται. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως όσο η χώρα μας διαθέτει στρατεύματα ή βάσεις (πχ Άκτιο ή Σούδα) για μιλιταριστικές επεμβάσεις που εξυπηρετούν μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, σε βάρος των αναγκών των λαών της περιοχής, θα πρέπει να είναι έτοιμη και να αντιμετωπίσει τα ρεύματα προσφύγων που αυτοί οι πόλεμοι θα δημιουργήσουν. Οι παραπάνω πολιτικοί σχεδιασμοί αντί να μειώσουν τους ανθρώπους που ψάχνουν φαγητό στα σκουπίδια θα τους αυξήσουν. Η οργή του κόσμου πρέπει να στραφεί κατά εκείνων των πολιτικών που δημιούργησαν την κρίση και επωφελούνται μέχρι σήμερα, εισηγούμενοι επιπλέον πολιτικές περιστολής και οικονομικής τρομοκρατίας. Πρέπει να απαντήσουμε συνολικά με επόμενες συλλογικές πλατιές ενωτικές δράσεις αλληλεγγύης, ξανατονίζοντας πως τα κοινωνικά ζητήματα δεν επιλύονται με πολιτικές περιστολής και καταστολής.

Σχετικά με τον πρόσφατο βιασμό ασυνόδευτου άστεγου 11χρονου Αφγανού στην Ηγουμενίτσα

ΤΟ ΓΕΓΟΝΟΣ : Το μεσημέρι της 24/3, με την απειλή μαχαιριού, 4 Ιρακινοί Κουρδικής καταγωγής, βιάσανε 10χρονο (ή 11χρονο) Αφγανικής καταγωγής. Σύμφωνα με δημοσιεύματα του τοπικού τύπου δύο ανήλικοι αφγανοί, (16χρονος και 11χρονος) οδηγήθηκαν από τους δράστες σε ημιτελές κτίριο, με την υπόσχεση πως ήρθε η ώρα να τους οδηγήσουν σε μέρος όπου θα επιβιβαζόταν για το ταξίδι για την Ιταλία. Στη συνέχεια οι δράστες έδιωξαν τον 16χρονο και έμειναν μόνοι με τον 11χρονο. Δύο από τους δράστες έχουν αναγνωριστεί από τον 11χρονο και έχουν περιγραφεί στην Ασφάλεια Ηγουμενίτσας που διερευνά την υπόθεση. Γενικά τις επόμενες ημέρες, υπήρξε ένταση μεταξύ Αφγανών οι οποίοι αναζητούσαν και οι ίδιοι τους δράστες του βιασμού και κουρδο-ιρακινών, οι οποίοι φέρονται ότι βοήθησαν τους συμπατριώτες τους δράστες, να αναχώρησουν από την περιοχή, πιθανά για Αθήνα. Δείτε και : http://www.agon.gr/news/117/ARTICLE/10821/2011-03-29.html

Η ΑΠΟΨΗ ΜΑΣ : Είναι θετικό πως το περιστατικό ήρθε στη δημοσιότητα μια και βρέθηκε το θάρρος να γίνει η σχετική καταγγελλία. Δυστυχώς όμως δεν είναι το μοναδικό, ούτε θα είναι το τελευταίο, αλλά και ούτε θα πρέπει να το δούμε αποσπασματικά. Οι ανήλικοι συχνά εξαναγκάζονται ή πέφτουν θύματα βιασμών, ή άλλου είδους εκμετάλλευσης, αφού τα κυκλώματα διακίνησης έχουν πολλούς τρόπους να τους αποσπούν τη συναίνεση τους, με αντάλλαγμα την υπόσχεση της μεταφοράς τους στη Δύση. Επίσης είναι θετικό πως κινητοποιήθηκαν οι αρχές για τον εντοπισμό των δραστών. Θα ήταν όμως ενδιαφέρον να μαθαίναμε αν και ποιοι ημεδαποί διακινητές, πιθανά βρίσκονται πίσω από τους αλλοδαπούς που φέρονται φυσικοί αυτουργοί. Και βέβαια θα είχε το δυσάρεστο αυτό γεγονός αποφευχθεί αν όλοι οι ανήλικοι άστεγοι μετανάστες και πρόσφυγες χωρίς χαρτιά που διαβιούν στην ευρύτερη περιοχή του λιμανιού της Ηγουμενίτσας, είχαν τεθεί κάτω από την επιμέλεια δικαστικού λειτουργού, όπως το υπάρχον νομικό καθεστώς προβλέπει. Επίσης θα ήταν καλό σε μια εποχή κρίσης θεσμών και αξιών και κατάρρευσης του κοινωνικού κράτους και των υποδομών φιλοξενίας και κατάρτισης ανηλίκων, να αξιοποιηθούν πόροι και προγράμματα για την ανακούφιση των ευπαθών ομάδων. Δυστυχώς ακόμα και στην εποχή της κρίσης, δεν μπορούμε να ξεφύγουμε από τη λογική της εξυπηρέτησης ημετέρων και του κράτους–λάφυρο. Έτσι ή τα χρήματα δεν εκταμιεύονται ή όταν εκταμιεύονται, δεν φτάνουν στους πρόσφυγες. Επομένως τα δεινά των προσφύγων, εκείνοι που τα δημιούργησαν, τα μεταφέρουν ως πρόβλημα προς επίλυση στη τοπική κοινωνία (με ή χωρίς τον «Καλλικράτη»). Η εξαγγελθείσα δραστηριοποίηση ΜΚΟ στην περιοχή, με κινητή μονάδα που θα παρέχει κοινωνική, ιατρική και νομική βοήθεια στους μετανάστες, δεν μπορεί να αποτελέσει μόνιμη και βιώσιμη λύση για τους εξής λόγους : α) Όταν ολοκληρωθεί το πρόγραμμα το φαινόμενο της μετακίνησης πληθυσμών στη περιοχή (Αύγουστος) θα βρίσκεται στην κορύφωσή του. β) Η λύση της δραστηριοποίησης ΜΚΟ από την πρωτεύουσα, δεν λαμβάνει υπ’ όψιν της άτομα και συλλογικότητες της περιοχής που ασχολούνται καθημερινά με το ζήτημα (ιδίως της αλληλεγγύης). Αντίθετα έχει στόχο να αποκόψει τους πρόσφυγες από τις κρατικές δομές υγείας, πρόνοιας και εκπαίδευσης και αφού τους περιθωριοποιήσει να βάλει στο στόχαστρο άλλες ευπαθείς ομάδες (με λίγο περισσότερα δικαιώματα) που έχουν όμως εξ ίσου ανάγκη, την δωρεάν κρατική πρόνοια και φροντίδα. γ) Το φαινόμενο συγκέντρωσης πληθυσμών εξαθλιωμένων μεταναστών και προσφύγων, θα παρουσιάσει αυξητικές τάσεις το επόμενο διάστημα εφόσον οι πυρηνικές, περιβαλλοντικές και φυσικές καταστροφές δημιουργούν νέα κύματα προσφύγων. δ) Επίσης όσο θα συνεχίζονται οι στρατιωτικές επεμβάσεις σε γειτονικές χώρες τα κύματα προσφύγων προς την Ευρώπη θα αυξάνονται. Πρέπει να γίνει κατανοητό πως όσο η χώρα μας διαθέτει στρατεύματα ή βάσεις (πχ Άκτιο ή Σούδα) για μιλιταριστικές επεμβάσεις που εξυπηρετούν μεγάλα επιχειρηματικά συμφέροντα, σε βάρος των αναγκών των λαών της περιοχής, θα πρέπει να είναι έτοιμη και να αντιμετωπίσει τα ρεύματα προσφύγων που αυτοί οι πόλεμοι θα δημιουργήσουν. Επομένως, θα πρέπει όλοι οι αρμόδιοι εμπλεκόμενοι φορείς, να ασχοληθούν σοβαρά και με το ζήτημα των ασυνόδευτων ανήλικων προσφύγων και να βρουν λύσεις βιώσιμες και με βάθος χρόνου, αντί να αναλλώνονται σε άγονες αντιπαραθέσεις ή συσκέψεις, που δίνουν χρόνο στις παρανομίες είτε να αυξάνονται είτε να διαιωνίζονται και στον παιδικό - εφηβικό πόνο να περισσεύει.

Σόφια 25-27/3 Προπαρασκευαστική συνάντηση για διοργάνωση No Border Camp

Κάλεσμα για συμμετοχή σε διοργάνωση ενός NoBorder Camp και κινητοποιήσεων στα σύνορα μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδας και Τουρκίας τον Αύγουστο του 2011

Μετά την διεύρυνση της ΕΕ προς τα ανατολικά, χώρες όπως η Βουλγαρία και η Ρουμανία αυξάνουν σταδιακά την καταστολή ενάντια σε όσους προσπαθούν να διασχίσουν τα σύνορα και δουλεύουν εντατικά για την καταστολή της ελεύθερης μετακίνησης. Η ημερομηνία στόχος της Βουλγαρικής κυβέρνησης για ένταξη στη συνθήκη Σέγκεν είναι το 2012. Ο έλεγχος των συνόρων ανάμεσα στη Βουλγαρία και την Τουρκία αναδεικνύεται στο μεγαλύτερο πρόβλημα που αντιμετωπίζει η Βουλγαρία προκειμένου να ενταχθεί στη Σέγκεν.

Μετά τη συμμετοχή της Βουλγαρικής συνοριοφυλακής στις επιχειρήσεις της FRONTEX στα ελληνοτουρκικά σύνορα, συζητείται η επέκταση των επιχειρήσεων στα σύνορα Βουλγαρίας Τουρκίας. Αυτές οι εξελίξεις, ταυτόχρονα με την επιδείνωση της θέσης των μεταναστών στη γειτονική Ελλάδα, είναι οι δύο άμεσοι λόγοι για τη διοργάνωση ενός NoBorder camp στα σύνορα μεταξύ της Βουλγαρίας, της Ελλάδας και της Τουρκίας το ερχόμενο καλοκαίρι. Καθώς προετοιμαζόμαστε για τη διοργάνωση ενός NoBorder Camp και κινητοποιήσεων στα σύνορα μεταξύ Βουλγαρίας, Ελλάδας και Τουρκίας τον Αύγουστο του 2011, θα θέλαμε να σας προσκαλέσουμε σε μια γενική συνέλευση που θα γίνει στη Σόφια της Βουλγαρίας το τριήμερο 25-27 Μαρτίου. Σκοπός της συνάντησης είναι ο συντονισμός των ενεργειών των συμμετεχόντων του NoBorder Camp Βουλαγαρίας/Ελλάδας/Τουρκίας.

Κάποιες πληροφορίες για τη σημερινή κατάσταση στη Βουλγαρία:

Νέο κέντρο κράτησης προσφύγων πρόκειται να λειτουργήσει στο Lyubimets. Η δημιουργία κέντρων κράτησης αποτελεί μια από τις δεσμεύσεις της Βουλγαρίας προς την ΕΕ για να γίνει εφικτή η ένταξη της στη συνθήκη Σέγκεν.Η ένταξη της Βουλγαρίας στη συνθήκη Σέγκεν είχε προγραμματιστεί αρχικά για το Μάρτιο του 2011 στη συνέχεια αναβλήθηκε για το Φθινόπωρο του 2011 και σήμερα η ημερομηνία ένταξης έχει μετατεθεί στο 2012. Το κέντρο κράτησης έχει χωρητικότητα 400 ατόμων και προβλέπει ξεχωριστούς χώρους κράτησης για μουσουλμάνους και χριστιανούς.

24/3/2006 : To διάβημα της Ελευθερίας

Σήμερα συμπληρώνονται 5 χρόνια από τη μέρα (24/3/2006) που η 23χρονη τότε Ελευθερία Φουρτουλάκη, επέλεξε να θυσιάσει τη ζωή της, προκειμένου να στηρίξει τον αγώνα του κουρδικού λαού. Αυτοπυρπολήθηκε, στο προαύλιο της εκκλησίας του Αγίου Νικολάου στα Σεπόλια. Εκεί άφησε και επιστολή, γραμμένη στην κουρδική γλώσσα. Η Φουρτουλάκη υπέστη πολύ σοβαρά εγκαύματα, μεταφέρθηκε στο ΚΑΤ, όπου όμως άφησε την τελευταία της πνοή.
Είχε μεγαλώσει στα Εξάρχεια και τα τελευταία δυο χρόνια της ζωής της ζούσε με τον κουρδικής καταγωγής σύντροφό της και τα δύο παιδιά τους στην Ηγουμενίτσα, την οποία είχε εγκαταλείψει πριν από δύο μήνες για να τελειώσει το Τεχνικό Λύκειο στην πρωτεύουσα. Ποτέ δεν συζητούσε ζητήματα σχετικά με τον κουρδικό αγώνα. Διάβαζε περιοδικά αντίστοιχου περιεχομένου κρυφά. Ήταν μια πανέξυπνη νεαρή γυναίκα που είχε μάθει κουρδικά μέσα σε πέντε ή έξι μήνες.
Στην επιστολή που άφησε η Ελευθερία Φουρτουλάκη αναφέρει, μεταξύ άλλων: «Η Βιγιάν Σοράν την 1η Φεβρουαρίου και ο σύντροφος Ρουχάτ έτσι έκαναν. Εγώ το σύντροφο Ρουχάτ δεν τον γνώριζα προσωπικά. Τον γνώρισα μετά την πράξη του, μέσα από τις σελίδες του περιοδικού "Φωνή του Κουρδιστάν" (...) Τον άντρα μου τον αγαπώ πολύ, τα παιδιά μας φέρουν το όνομα της μητέρας και του πατέρα του (...) Επιθυμία μου ήταν, όταν τελειώσω τις σπουδές μου στο πανεπιστήμιο, να πάω να εργαστώ στο ROJ TV και να γίνω μέλος του ΡΚΚ. Εάν μπορούσα να πραγματοποιήσω τις επιθυμίες μου θα γινόμουν μια αντάρτισσα. Όχι για τον πόλεμο, αλλά γιατί αγαπάω τη ζωή, τη μητέρα μου, τον πατέρα μου, το Κουρδιστάν, την κουρδική γλώσσα και τον πολιτισμό, αγαπάω τους φίλους μου και την ιστορία του ΡΚΚ που είναι βγαλμένη από τη φωτιά (...) Αγαπημένα μου παιδιά, φίλοι μου, Στέφανε, μάνα και πατέρα, ο λόγος που επέλεξα αυτόν τον χώρο για να τελέσω την πράξη μου οφείλεται στο γεγονός ότι ο σύντροφος Ρουχάτ πριν από μερικά χρόνια αυτοπυρπολήθηκε εδώ (...) Η αδελφοσύνη των λαών είναι ένα πολύ ωραίο πράγμα. Ο κουρδικός λαός αγωνίζεται και για την αδελφοσύνη των λαών, οι Δυνάμεις της Λαϊκής Άμυνας πολεμούν ενάντια στο τουρκικό κράτος. Το τουρκικό κράτος βασανίζει τους Κούρδους, ο τουρκικός στρατός και η αστυνομία δολοφονούν τα μικρά παιδιά, τιμωρούν τους ηλικιωμένους (...) Ξέρω ότι αυτή η πράξη της αυτοπυρπόλησής μου δεν είναι ένας ωραίος αγώνας. Να είστε πάντα χαρούμενοι με την ψυχή και την καρδιά μου».
Η λογική του συλλογικού αγώνα και του να δίνεις τη ζωή σου για αυτόν και τα συλλογικά ιδανικά, που σε καθιερώνει σαν μάρτυρα και σε απελευθερώνει, ξεδιπλώνεται στις παραπάνω γραμμές. Να θυμόμαστε πάντα την Ελευθερία. Καλή δύναμη στο Στέφανο, τον Ερνέστο, την Κλάρα. Θα την αναπολούν πάντα με υπερηφάνεια.

Nα καταγγείλουμε την επέμβαση στη Λιβύη

Να μη γίνει η χώρα μας προγεφύρωμα και στην επέμβαση αυτή

Συγκέντρωση, Πέμπτη 24-3-2011, ώρα 6.30μ.μ στον Πεζόδρομο

Η προαναγγελθείσα επέμβαση των Ευρωπαίων και Αμερικανών ιμπεριαλιστών στη Λιβύη ξεκίνησε. Τα βομβαρδιστικά της Γαλλίας, της Βρετανίας και των ΗΠΑ, με τις ευλογίες και τη συναίνεση του ΟΗΕ, προχώρησαν στο μακελειό του Λιβυκού λαού, ενώ επίκειται και απόφαση του ΝΑΤΟ για συμμετοχή στη σφαγή.
Όπως έκαναν με τη Γιουγκοσλαβία, το Αφγανιστάν και το Ιράκ, μετονομάζουν την επέμβαση σε «ανθρωπιστική βοήθεια». Πρόκειται όμως για έγκλημα ανοικτής επέμβασης σε κυρίαρχο και ανεξάρτητο κράτος, στη βάση του ιμπεριαλιστικού ανταγωνισμού για το ξαναμοίρασμα των σφαιρών επιρροής και για την εγκατάσταση υποταγμένων σε αυτούς καθεστώτων.
Περισσεύει η υποκρισία, όταν την ίδια ώρα εισβάλλουν δυνάμεις της Σαουδικής Αραβίας και των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων για να τσακίσουν τις κινητοποιήσεις στο Μπαχρέιν, ενάντια στη δικτατορία, όταν οι ιμπεριαλιστές ανέχθηκαν τις πρόσφατες επεμβάσεις των ισραηλινών στο Λίβανο και στη Γάζα και παλιότερα εκείνη της Τουρκίας στην κατεχόμενη Κύπρο.
Οι δυνάμεις που τώρα βομβαρδίζουν το λαό της Λιβύης, με στόχο τον έλεγχο των πετρελαίων και του φυσικού αερίου της περιοχής, είναι οι ίδιες που εξαπολύουν «πόλεμο» στις οικογένειές μας, στα δικαιώματά μας, στη μόρφωση, στη δουλειά και στη ζωή μας.
Η ελληνική κυβέρνηση σε αυτόν τον πόλεμο τάσσεται ανοικτά και προκλητικά υπέρ της επέμβασης, προσφέροντας όχι μόνο τις βάσεις της Σούδας, του Αράξου και του Ακτίου, αλλά και τον εναέριο και θαλάσσιο χώρο, καθώς και αεροπορικές και ναυτικές δυνάμεις. Εκτός όλων αυτών, την ώρα που στα πλαίσια της οικονομικής κρίσης, επιβάλλει μνημόνια φτώχειας στο λαό, διαθέτει αφειδώς πόρους για την επέμβαση αυτή. Μια επέμβαση που θα αυξήσει και τις στρατιές των μεταναστών που θα φτάσουν και στην πόλη μας.
Το αντιϊμπεριαλιστικό-αντιπολεμικό κίνημα στη χώρα μας επιβάλλεται να αντιδράσει. Ο ελληνικός λαός, όπως έκανε και κατά τη διάρκεια των επεμβάσεων στο Ιράκ και τη Γιουγκοσλαβία, πρέπει να απαιτήσει:

 Να σταματήσει η επέμβαση των ιμπεριαλιστών στη Λιβύη.
 Καμία συμμετοχή-εμπλοκή της χώρας στο ιμπεριαλιστικό έγκλημα.
 Κλείσιμο των αμερικανονατοϊκών βάσεων της Σούδας, του Αράξου και του Ακτίου και έξοδο από τους ιμπεριαλιστικούς οργανισμούς της ΕΕ και του ΝΑΤΟ
 Nα αποχωρήσουν τα ελληνικά πολεμικά αεροπλάνα και πλοία από τη Λιβύη, να μην εμπλακούν ελληνικές δυνάμεις στη σφαγή του Λιβυκού λαού.
Δηλώνουμε την αλληλεγγύη μας στο Λιβυκό λαό, που είναι και ο μόνος αρμόδιος να λύσει τα προβλήματα στον τόπο του, να αποφασίσει ο ίδιος για το μέλλον του.

21 Μαρτίου : Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων

Η Παγκόσμια Ημέρα για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων καθιερώθηκε το 1966 από τη Γενική Συνέλευση των Ηνωμένων Εθνών σε ανάμνηση ενός τραγικού συμβάντος, που συγκλόνισε την παγκόσμια κοινή γνώμη. Στις 21 Μαρτίου του 1960 η αστυνομία της ρατσιστικής Νοτίου Αφρικής πυροβόλησε εν ψυχρώ κατά μιας διαδήλωσης φοιτητών στην πόλη Σάρπβιλ, με αποτέλεσμα να χάσουν τη ζωή τους 70 άνθρωποι. Οι νεαροί διαδηλωτές διαμαρτύρονταν ειρηνικά κατά των νόμων του απαρτχάιντ, που είχε επιβάλλει το καθεστώς της λευκής μειοψηφίας στη χώρα, εφαρμόζοντας τη θεωρία της ανισότητας ανάμεσα στις φυλές. Ο ΟΗΕ μας καλεί αυτή τη μέρα να ενώσουμε τις φωνές μας για τα θύματα του ρατσισμού, των φυλετικών διακρίσεων, της ξενοφοβίας και της μισαλλοδοξίας.

Ρατσισμός είναι… (Άρθρο της Β. Γκόρου - Δημοσιεύτηκε στην εφημερίδα "Βδέλλα" (Φορτίσεις 17/1/2010)
«Τοσούτον δ' απολέλοιπεν η πόλις ημών περί τό φρονείν καί λέγειν τούς άλλους ανθρώπους, ώσθ' οι ταύτης μαθηταί τών άλλων διδάσκαλοι γεγόνασιν, καί τό τών Ελλήνων όνομα πεποίηκεν μηκέτι τού γένους, αλλά τής διανοίας δοκείν είναι, καί μάλλον Έλληνας καλείσθαι τούς τής παιδεύσεως τής ημετέρας ή τούς τής κοινής φύσεως μετέχοντας.", έγραφε ο Ισοκράτης. Αν μέχρι τώρα πιστεύατε ότι η μικρή μας κοινωνία είναι ανεκτική απέναντι στο διαφορετικό και ελάχιστα ρατσιστική, ξανασκεφτείτε το. Ρατσισμός είναι να θεωρούμε κάποια άλλη ομάδα ανθρώπων ως κατώτερη ή ακόμη και άξια περιφρόνησης, λόγω της φυλετικής ή εθνικής τους καταγωγής. Ρατσισμός είναι οποιαδήποτε στάση, συμπεριφορά ή πεποίθηση που στρέφεται εναντίον κάποιας κοινωνικής ομάδας λόγω της εθνικότητας, της φυλής του φύλου, του χρώματος των μελών της, ή ακόμα και των σεξουαλικών επιλογών της. Παραδείγματα ρατσισμού είναι η βία, τα στερεοτυπικά ανέκδοτα και η μη παροχή εργασίας σε κάποιον λόγω της κοινωνικής του ομάδας. Πολλές ρατσιστικές συμπεριφορές, όπως τα ανέκδοτα, περνάνε απαρατήρητα και πολλές φορές δεν θεωρείται καν ότι περιέχουν ρατσιστικά στοιχεία. Ρατσισμός σημαίνει καχυποψία, ακόμα και περιφρόνηση, απέναντι στα πρόσωπα που έχουν φυσικά και πολιτιστικά χαρακτηριστικά διαφορετικά από τα δικά μας
Ρατσισμός είναι ένα φαινόμενο που χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν καθημερινά σε πολλά μέρη του κόσμου. Το χειρότερο όμως δεν είναι το να ακούς παιδιά ή ενήλικες να μιλάνε με μίσος για ανθρώπους που παράτησαν τη χώρα τους και ίσως και την οικογένεια τους για να πάνε σε μια χώρα με ελπίδες και όνειρα τα οποία καταστρέφονται από τον κόσμο που τους καταλογίζει ό,τι πάει στραβά στη χώρα αυτή. Αν αυξηθεί η εγκληματικότητα θα κατηγορήσουμε τους μετανάστες. Αν σε μια πορεία κάποιοι με το πρόσωπο κρυμμένο σπάσουν μαγαζιά και βάλουν φωτιές, η κυβέρνηση και ο κόσμος θα κατηγορήσει τους μετανάστες. Τα φαινόμενα ρατσισμού ευνοούν την αποξένωση των ανθρώπων και μ' αυτό τον τρόπο προκαλούνται φαινόμενα κοινωνικής παθογένειας, όπως το αίσθημα της ξενοφοβίας. Ο αποκλεισμός ατόμων ή κοινωνικών ομάδων από το κοινωνικό σύνολο στερεί τη συνεισφορά τους. Αιτία του ρατσισμού είναι συνήθως ένα μίγμα υπεροψίας και φόβου. Από τη μια πλευρά αισθανόμαστε ότι η δική μας φυλή είναι ανώτερη - πιο καλλιεργημένη, πιο έξυπνη, πιο πολιτισμένη κτλ. - ενώ από την άλλη αισθανόμαστε ότι η άλλη φυλή με κάποιο τρόπο μας απειλεί: Είτε στρατιωτικά, είτε πολιτιστικά, είτε στο επίπεδο εξεύρεσης εργασίας. Το αποτέλεσμα είναι να βλέπουμε μια ολόκληρη ομάδα ανθρώπων με εχθρότητα και προκατάληψη. Ο ρατσισμός ενέχει πάντοτε το στοιχείο της διαστρεβλωμένης «όρασης». Στους μεν εαυτούς μας, βλέπουμε μόνο καλά, μόνο αρετές, μόνο μεγαλείο. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποιο ελάττωμα, εύκολα το δικαιολογούμε. Στη δε αντίπαλη φυλή βλέπουμε μόνο πάθη, μόνο πονηριά, μόνο μικρότητα. Αν κατά σύμπτωση προσέξουμε κάποια καλοσύνη, εύκολα την ανάγουμε στην υστεροβουλία.Ο κάθε λαός βρίσκει τα δικά του προσχήματα όταν θέλει να στραφεί προς το ρατσισμό. Η ναζιστική Γερμανία είχε προφασιστεί τη γενετική καθαρότητα. Η Αγγλία της αποικιοκρατίας προφασίστηκε την πολιτιστική ανωτερότητα. Εμείς εδώ στην Ελλάδα, όταν έχουμε κρούσματα ρατσισμού, συνήθως αναζητούμε πρόσχημα στην εθνική μας καταγωγή, στην ελληνικότητά μας και στην ένδοξη ιστορία μας. Αυτό που δεν πρέπει να ξεχνούμε είναι ότι ο κάθε άνθρωπος, ανεξάρτητα από την παιδεία που έλαβε και από τον πολιτισμό στον οποίο ανατράφηκε, έχει μέσα του την ίδια φλόγα της ανθρώπινης φύσης που έχουμε κι εμείς: Έχει την ικανότητα να αγαπά, να δημιουργεί, να ζει σε κοινωνία, να σκέπτεται, να χαίρεται, να θαυμάζει. Ίσως σε κάποια εξωτερικά ιδιώματα ή σε κάποιες συνήθειες να διαφέρει από εμάς, αλλά αυτό θα έπρεπε να ξυπνούσε το ενδιαφέρον μας μάλλον - πώς να γνωριστούμε καλύτερα - παρά το φόβο, την κατάκριση, την περιφρόνηση. Η καλύτερη ισορροπία όταν είμαστε αντιμέτωποι με ανθρώπους από άλλες φυλές, είναι να διατηρούμε μια υγιή στάση φιλοξενίας, όπου αποδεχόμαστε τον άλλο γι' αυτό που είναι, ενώ ταυτόχρονα σεβόμαστε και τον εαυτό μας γι' αυτό που είναι και γι' αυτό που έχει. Ο πραγματικά μεγάλος άνθρωπος, ο πραγματικά μεγάλος λαός, είναι αυτός που ξέρει να μαθαίνει από τα προτερήματα των άλλων ενώ ταυτόχρονα διατηρεί αλώβητη τη δική του ταυτότητα.

Επικίνδυνο το όνειρο του δρόμου για τη Δύση

Σοβαρό ατύχημα χθες το βράδυ Τρίτης 15/3, στη περιοχή του Νέου Λιμένα Ηγουμενίτσας. Συγκεκριμένα περίπου ώρα 20:30 Σουδανός μετανάστης έπεσε από την γέφυρα πάνω από το τούνελ της κατάληξης της Εγνατίας, στην προσπάθειά του να προσεγγίσει νταλίκα και να επιβιβαστεί. Είναι γνωστό πως κάθε Τρίτη λόγω της προσπάθειας πολλών μεταναστών και προσφύγων να επιβιβαστούν στις διερχόμενες νταλίκες, υπάρχει επιπλέον αστυνόμευση και δυνάμεις ΜΑΤ στο παραπάνω σημείο. Ο μετανάστης διακομίστηκε στο ΚΥ Ηγουμενίτσας. Είναι ευχής έργο που παρά την πτώση του από τόσο ύψος και το κάταγμα ισχίου που φέρεται να έχει, η ζωή του δεν κινδυνεύει. Η αύξηση του αριθμού των μεταναστών στη περιοχή του λιμένα της Ηγουμενίτσας αυξάνει μέρα με τη μέρα την απελπισία τους. Παράλληλα μοιάζει να αυξάνεται και η δραστηριότητα και των κυκλωμάτων παράνομης διακίνησης. Οι πολιτικές καταστολής δείχνουν να φτάνουν στα όριά τους όλες τις εμπλεκόμενες ομάδες ανθρώπων. Δυστυχώς όμως δεν πρέπει να οδηγείται και η κοινωνία στην απαξίωση των ανθρώπινων αξιών και δικαιωμάτων που μας οδηγούν τελικά όλους στην αποκτήνωση.
Εν τω μεταξύ η αποστολή των «Γιατρών του Κόσμου» με την κινητή μονάδα στήριξης των μεταναστών τις πρωινές ώρες, ακόμα δεν έχει εγκατασταθεί στην περιοχή. Το πρόγραμμα έχει εγκριθεί να «τρέξει» σε Ηγουμενίτσα και Πάτρα και θα διαρκέσει μέχρι 31/7/2011. http://892fm.blogspot.com/2011/03/blog-post_3787.html
Ακόμα σε έκθεση της ΕΛΑΣ για την μετανάστευση : Για την «Εκτίμηση Μεγέθους του Προβλήματος», διαβάζουμε πως «προκύπτει ότι ο αριθμός των μεταναστών το 2014 θα είναι 2.142.348, εκ των οποίων οι 1.219.089 μη νόμιμοι» και σε άλλο σημείο, αναφέρεται ότι «σύμφωνα με τις εκτιμήσεις του ΟΗΕ, ο πληθυσμός της Ελλάδας το έτος 2015 θα είναι περίπου 14 εκατομμύρια, εκ των οποίων ποσοστό άνω του 20% θα είναι αλλοδαποί». Περισσότερα : http://892fm.blogspot.com/2011/03/blog-post_4853.html

Eκδήλωση για την αποτίμηση του αγώνα των 300

Σε εκδήλωση - συζήτηση την Παρασκευή 11/3 στο «Πάνθεον», στην Ηγουμενίτσα, μίλησε ο Ντίνος Παντελίδης μέλος του ΔΣ της Δ.Ο.Ε. και της Επιτροπής Αλληλεγγύης στους 300 μετανάστες-εργάτες απεργούς πείνας. Μερικά σημεία που αναδείχθηκαν στην επιτυχημένη παραπάνω εκδήλωση-συζήτηση :
Σε 2 βασικούς άξονες ενδεχομένως να πρέπει να γίνει η αποτίμηση του αγώνα των 300 μεταναστών-εργατών απεργών πείνας. Ο πρώτος αφορά την νομιμοποίηση και ο δεύτερος το δικαίωμα στη μετακίνηση.
Όταν κεφάλαιο δεν έχει πατρίδα και μπορεί να ταξιδεύει ανεξέλεγκτα γιατί να υπάρχουν σύνορα για τους ανθρώπους; Και γιατί η εργασία αντί να κάνει τον άνθρωπο αξιοπρεπή και να του εξασφαλίζει στοιχειώδη πολιτικά και κοινωνικά δικαιώματα (όπως υγεία και παιδεία), να τον κάνει αναξιοπρεπή και εξαρτημένο από τον εργοδότη μέσω των ενσήμων (εφόσον η παραμονή του στη χώρα και το δικαίωμά του για υγειον. περίθαλψη, εξαρτάται από αυτά);
Βεβαίως υπάρχουν και άλλα ερωτήματα που πρέπει να απαντηθούν όπως: Αντίσταση ή υποταγή; Αλληλεγγύη ή κοινωνικός αυτοματισμός; Ενότητα των αγώνων ή όλοι εναντίον όλων; Η επίθεση των πολιτικών δυνάμεων της συναίνεσης, του «μνημονιακού μπλοκ», στους απεργούς και στις κοινωνικές και πολιτικές δυνάμεις που στάθηκαν αλληλέγγυες ήταν η αναμενόμενη. Ήταν όμως καλά οργανωμένη και σχεδιασμένη συνεπικουρούμενη από τα συστημικά ΜΜΕ και χρησιμοποιώντας κρατική και παρακρατική βία και καταστολή με την δικαστική εξουσία και τους εισαγγελείς να δείχνουν για μια ακόμα φορά την «ανεξαρτησία» της δικαιοσύνης.
Επίσης κυριάρχησαν η ηθικοπολιτική και αξιακή έκπτωση του πολιτικού λόγου, ο ρατσισμός των επιχειρημάτων, η υποκρισία και η διαστρέβλωση των γεγονότων. Το επίσημο πολιτικό σύστημα και τα ελεγχόμενα μεγάλα ΜΜΕ χρησιμοποίησαν ως πολιτικά εργαλεία εμπέδωσης της κυριαρχίας και δυσφήμησης του αγώνα το «άσυλο» και την «υποκίνηση» των μεταναστών, έχοντας σαν στόχο να πλήξουν τους αλληλέγγυους, μια και δεν μπορούσαν σε πρώτη φάση να πλήξουν τους μετανάστες. Οι απεργοί πείνας επέδειξαν μια αξιέπαινη συνοχή και με συχνές συνελεύσεις καθόριζαν κάθε φορά τη στάση τους, μεταφέροντας τα αιτήματά τους στους αλληλέγγυους, που αναλάμβαναν τα περαιτέρω. Καθοριστική ήταν η νύχτα της αποχώρησης από την Νομική. Το φοιτητικό κίνημα δυστυχώς αποδείχθηκε «χαλαρό» για να σηκώσει το βάρος της πίεσης που δέχτηκε. Επίσης πρέπει να τονιστεί πως ρόλο στην τελική απόφαση έπαιξε η εκτίμηση πως υπήρχε δεδομένη απόφαση από την κυβέρνηση να εκκενωθεί η Νομική έστω και με καταστολή και βία, οπότε θα γινόταν μακελειό και οι μετανάστες ενδεχομένως να βρίσκονταν κρατούμενοι, με την απειλή απέλασης.
Ο αγώνας των 300 υποστηρίχθηκε από σωματεία και συλλογικότητες από πολλά μέρη της γης, ενώ προσήλθαν στην υποστήριξη, έστω με τον τρόπο που το έπραξαν ο Δήμος Θεσσαλονίκης, η ΕΔΟΘ, η ΑΔΕΔΥ, η ΓΣΕΕ, ενώ μπλοκ του ΠΑΜΕ παρέμεινε στη Νομική μέχρι την αποχώρηση των απεργών.
Για την Ηγουμενίτσα που μαζί με την Πάτρα αποτελούν τις δυτικές πύλες εξόδου από την χώρα θα πρέπει να τονιστεί αυτό το ιδιαίτερο χαρακτηριστικό. Η δράση και του κινήματος αλληλεγγύης στην πόλη τον τελευταίο 1,5 χρόνο, έχει κάνει τους πρόσφυγες και μετανάστες της Ηγουμενίτσας από αόρατους και λαθραίους, ορατούς μέσα και έξω από τον ιστό της πόλης. Θα πρέπει να συζητηθούν και πολιτικές κοινωνικοποίησής τους με τη συμμετοχή και της τοπικής κοινωνίας, πέρα από τις προτεινόμενες πολιτικές καταστολής που απασχολούν δυνάμεις ένστολων προς όφελος των παράνομων διακινητών και λαθρεμπόρων είτε από το λιμάνι, είτε από τα σύνορα.
Επίσης πρέπει να γίνει κατανοητό πως αν είχαν κάποια στοιχειώδη έγγραφα νομιμοποίησης, η πλειοψηφία από αυτούς θα επέλεγε να εγκαταλείψει τη χώρα. Δεν πρέπει επίσης να αποσιωπείται το γεγονός πως το φαινόμενο της μετανάστευσης θα παρουσιάσει αυξητικές τάσεις το επόμενο διάστημα και άρα τα όποια μέτρα προτείνονται πρέπει να έχουν μακρόχρονη οπτική και στόχευση στα αίτια που δημιουργούν πρόσφυγες μετανάστες, πόλεμους και περιβαλλοντικές καταστροφές. Ούτε μπορεί μέσω του Καλλικράτη να μετακυλίεται ως τεχνικό ζήτημα προς λύση στις τοπικές κοινωνίες, αφαιρώντας την πολιτική του διάσταση, που είναι παγκόσμια.
Η αισιοδοξία που αποπνέει η κατάληξη του απεργιακού αγώνα των 300 σε συνδυασμό με το γεγονός πως συλλογικότητες και άτομα με διαφορετικές πολιτικές καταβολές και πρακτικές συσπειρώθηκαν στο κίνημα αλληλεγγύης, θα πρέπει να αξιοποιηθεί και να έχει συνέχεια με νέους ενωτικούς αγώνες ντόπιων και μεταναστών, ανέργων και εργαζόμενων με στόχο μια καλύτερη ζωή με περισσότερα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα για όλους μας.

Ανακοίνωση των 300 μεταναστών απεργών πείνας

Ο αγώνας ολοκληρώθηκε. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά επιστρέφουμε δικαιωμένοι στα σπίτια και τις δουλειές μας μετά από 44 μέρες απεργίας πείνας. Ο αγώνας συνεχίζεται. Οι εξαγγελίες για 8ετία και για μείωση ενσήμων, ως προαπαιτούμενα για τη χορήγηση και ανανέωση άδειας παραμονής άμεσα, χωρίς άλλες περιστροφές πρέπει να γίνουν νόμος. Ο αγώνας είναι μονόδρομος. Ο αγώνας ενάντια στην καθημερινή εκμετάλλευση και τα τείχη του ρατσισμού, οι μάχες για τη νομιμοποίηση όλων των μεταναστών χωρίς προϋποθέσεις, για ίσα δικαιώματα ανάμεσα σε ντόπιους και αλλοδαπούς εργαζόμενους, για μια ζωή με αξίες και αξιοπρέπεια είναι τα επόμενα μας βήματα. Μαζί με το αντιρατσιστικό και μεταναστευτικό κίνημα θα διανύσουμε αυτό το δύσκολο και μόνο δρόμο, το δρόμο του αγώνα. Ο αγώνας μας ενώνει. Με τα χαρτιά στο χέρι και το κεφάλι ψηλά χαιρετίζουμε και αποχαιρετούμε όλους όσους μας υποστηρίζουν. Τους αλληλέγγυους από την Ελλάδα και τις άλλες χώρες του κόσμου, τους γιατρούς και τους συνεργάτες τους, όλους εκείνους που στάθηκαν στο πλευρό μας αυτές τις μέρες της απεργίας πείνας, όλες τις μέρες όπου η ζωή και ο θάνατος μας ζητούσαν δικαίωση κι ελευθερία. Καλή αντάμωση στους αγώνες!

-Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 5.00 μ. μ., στην Υπατία
-Συγκέντρωση, Δευτέρα 14/03, στις 7.00 μ. μ., στο λιμάνι του Πειραιά (Αγ. Διονύσιος)

300 Μετανάστες Απεργοί Πείνας